Carel Godin de Beaufort

Hij reed met zijn eigen oranje Porsches onder de vlag van zijn eigen team en nam het op tegen de fabrieksteams. Als laatste echte amateur in de Grand Prix-wereld werd hij de eerste Nederlander met punten in het wereldkampioenschap Formule 1.

Carel Godin de Beaufort in zijn Porsche met startnummer 13, geduwd door vier mannen in pak, tijdens de training op Zandvoort in 1962
Carel Godin de Beaufort, Zandvoort 1962. Foto: Joop van Bilsen / Anefo (Nationaal Archief, CC BY-SA 3.0 NL).
Prins Bernhard in geruit colbert en met hoed kijkt toe hoe Carel Godin de Beaufort in zijn raceauto zit, in de pits van Zandvoort in 1961
Prins Bernhard bij Carel in de pits, Grand Prix Zandvoort 1961. Foto: Anefo (Nationaal Archief, CC0).

Een edelman die liever zelf aan het stuur zat

Carel was jonkheer en heer van Maarn en Maarsbergen. Hij stond bekend onder bijnamen als de racende jonkheer en de jonker van Maarsbergen. Zijn adellijke titel hield hem niet van het circuit af.

Eind jaren vijftig en begin jaren zestig kende iedereen hem in de paddock van de Formule 1, de Formule 2 en de sportwagenraces. Dat kwam niet alleen door zijn lengte. Carel stond bekend om zijn grappen en zijn droge, soms botte humor. Maar wie hem alleen als vrolijke figuur zag, onderschatte hem. Meer dan eens hield hij met zijn Porsche snellere auto's achter zich.

Geen fabrieksteam achter zich: alleen een eigen team en de wil om de grote merken te verslaan.

In zijn jonge jaren reed hij roekeloos. Na een paar harde lessen groeide hij uit tot een van de betrouwbaarste coureurs van het veld. Collega's respecteerden hem, monteurs mochten hem graag en in Maarsbergen was hij een held. Daarom kwam het zo hard aan toen hij in 1964 niet terugkwam van een trainingsronde voor de Grote Prijs van Duitsland. Hij werd dertig jaar.