Jonkheer uit Maarsbergen
Carel kwam uit een adellijke familie en droeg de titel jonkheer. Ook was hij heer van Maarn en Maarsbergen, het dorp in Utrecht waar hij opgroeide. Daar woonden de mensen die hem later als hun held zouden zien.
Hij stond bekend als de racende jonkheer en de jonker van Maarsbergen. Daarnaast was hij groot en zwaar gebouwd, en dat bepaalde later in welke raceauto hij paste.
Hij woonde op Kasteel Maarsbergen, het landgoed waarnaar hij later zijn raceteam zou noemen.
De eerste races
In 1956 stapte hij in de sportwagenraces, in een Porsche, het merk waar hij een groot liefhebber van was. Een jaar later, op 4 augustus 1957, reed hij zijn eerste Grand Prix: die van Duitsland, op de Nürburgring. In 1958 stond hij aan de start van de Grand Prix van Nederland op Zandvoort.
In zijn eerste jaren was hij geen gemakkelijke tegenstander, al was dat niet altijd positief bedoeld. Collega's vonden hem roekeloos. Na een paar harde lessen veranderde dat. Hij groeide uit tot een coureur die je vertrouwde naast je op de baan.
Uitstapjes naar Maserati en Cooper
Helemaal trouw aan Porsche bleef hij niet. In 1959 reed hij een Maserati 250F, in 1960 een Cooper T51 met een Climax-motor. Beide auto's schreef hij in onder zijn eigen team. In die jaren reed hij maar af en toe een Grand Prix.
Op 1 augustus 1959 ging het bijna mis tijdens de Grand Prix van Berlijn, een sportwagenrace op de AVUS. Carel kwam met zijn Porsche te snel de steile Nordkurve in en schoot over de rand van de kombocht, ongeveer vijftien meter naar beneden. Hij overleefde het, en zijn auto kon nog rijden. Hij ging terug de race in, maar werd vanwege de staat van de auto alsnog aan de kant gezet. Lees het hele verhaal van Berlijn 1959.
Ecurie Maarsbergen en de oranje Porsche
Vanaf 1961 zat hij weer in een Porsche, en dat bleef zo. Carel reed niet voor een fabrieksteam. Hij had zijn eigen team, de Ecurie Maarsbergen, en zijn auto's waren oranje gespoten: de Nederlandse racekleur. Daarmee was hij een van de laatste amateurs in de Formule 1.
Zijn bekendste auto was de Porsche 718. Andere teams hadden al snellere auto's, maar Carel bleef bij de 718. Met zijn lengte en gewicht was dat de auto waarin hij het best paste.
De eerste Nederlander met WK-punten
In 1962 eindigde hij als zesde in de Grand Prix van Nederland op Zandvoort. Daarmee was hij de eerste Nederlander die punten scoorde in het wereldkampioenschap Formule 1. Later dat jaar werd hij opnieuw zesde, in Frankrijk.
In 1963 herhaalde hij dat twee keer: in België en in de Verenigde Staten. In totaal reed hij 31 Grands Prix voor het wereldkampioenschap.
Nürburgring, 1964
Tijdens de training voor de Grand Prix van Duitsland van 1964 raakte hij met zijn Porsche 718 van de baan bij de bocht Bergwerk op de Nürburgring. Hij werd uit de auto geslingerd en liep zware verwondingen op. Na een eerste opname in Koblenz werd hij overgebracht naar een ziekenhuis in Keulen. Daar overleed hij op 2 augustus 1964, dertig jaar oud.
Bronnen en verder lezen
- Wikipedia, artikelen over Carel Godin de Beaufort in het Nederlands, Engels en Duits (geraadpleegd 18 november 2026)
- Wikidata, item Q171963
- Frits van Someren, Het leven van Formule 1-coureur Carel Godin de Beaufort 1934-1964 (2004)