- Herkomst
- Meaux en Sedan, Frankrijk
- Naar Nederland
- 1613, met Pierre de Beaufort
- Huis Maarsbergen
- in familiebezit sinds 1882
- Naam Godin de Beaufort
- sinds 1856
Van Frankrijk naar Zeeland
Zoals de naam al doet vermoeden, komt de familie uit Frankrijk. De stamreeks begint rond 1540 in Meaux, een stadje ten oosten van Parijs. In 1613 vertrok Pierre de Beaufort uit Sedan naar de Nederlanden. Hij vestigde zich in Hulst, in Zeeuws-Vlaanderen.
Pierre en zijn nakomelingen trouwden met leden van vermogende Zeeuwse families. Zijn zoon en zijn kleinzoon werden allebei burgemeester van Hulst. Een generatie later trok de familie weg uit Zeeland, eerst naar Den Haag en daarna naar Utrecht.
Bestuurders in Utrecht en Den Haag
Willem Hendrik de Beaufort (1775–1829), lid van de Provinciale Staten van Utrecht, was de eerste van een reeks familieleden die een openbaar ambt bekleedden in en rond Utrecht. Halverwege de negentiende eeuw reikte de invloed van de familie tot in Den Haag. Drie van zijn kleinkinderen werden Tweede Kamerlid, onder wie Carels grootvader, en twee van hen werden ook minister.
Die grootvader was Karel Antonie de Beaufort (1850–1921). In 1856 kreeg hij bij koninklijk besluit toestemming om Godin voor zijn achternaam te zetten. Hij was conservatief antirevolutionair en werd in 1888 minister van Financiën. Veel liet hij in die functie niet na. Belangrijker voor dit verhaal: in 1882 kocht hij Huis Maarsbergen, ten oosten van Utrecht, en maakte er het familielandgoed van.
Zijn oudere broer Willem Hendrik was liberaal en het grote talent van de familie. Hij werd al jong burgemeester van Vleuten, Oudenrijn en Haarzuilens, drie dorpen bij Utrecht, en kwam via de provincie in de Tweede Kamer terecht. De jongste broer, Binnert Philip, was burgemeester van Baarn, Eemnes en Den Haag, en de vader van schrijfster Henriëtte de Beaufort.
Op landelijk niveau was een neef het bekendst: Willem Hendrik de Beaufort (1845–1918), minister van Buitenlandse Zaken in het kabinet-Pierson.
Jan en Gonda
Karel Antonie overleed in 1921 en liet Maarsbergen na aan zijn zoon Johan Willem, Jan voor intimi (1877–1950). Jan trouwde met Hillegonda, door vrienden en familie Gonda genoemd. Zij werd later bekend als de douairière van Maarsbergen.
Zijn sportiviteit heeft Carel waarschijnlijk van zijn vader. Jan was een fervent langeafstandsruiter en een van de pioniers van de militaire vijfkamp: schermen, schieten, zwemmen, hardlopen en paardrijden. Vanwege zijn kale hoofd heette hij Kaas. Hij kon uren achter elkaar hardlopen, zwom tegen de stroom in de IJssel op en reed in tien dagen te paard van Amsterdam naar Wenen.
Cornelie en Carel
Jan en Gonda trouwden in 1930 en kregen twee kinderen: Cornelie in 1931 en Karel in 1934. Als tiener veranderde Karel zijn naam in Carel, omdat dat internationaler klonk. Beide kinderen kregen een sportieve opvoeding, maar paardrijden was niets voor Carel: hij werd er duizelig van.
Auto's daarentegen fascineerden hem vanaf zijn vijfde. Het begon op schoot bij zijn vader, sturend aan het stuur van diens grote Packard. Zijn knutseldrang en zijn liefde voor auto's kwamen een keer samen op een manier die zijn vader minder kon waarderen. Twee Amsterdamse magistraten kwamen op bezoek, en Carel bond twee rubberen kabels aan de achterkant van hun auto. Toen de kabels op hun strakst stonden, schoot de auto achteruit tegen een boom en was niet meer te repareren. Zijn vader ging hem achterna met een jachtgeweer.
Jan, zelf cavalerieofficier, zag zijn zoon graag in het leger, zeker nadat Carel het gymnasium niet had afgemaakt. De moderne cavalerie had met paarden niets meer te maken, dus Carel kwam bij de tanks terecht. Hij kreeg het bevel over een Centurion van 49 ton, maar het soldatenleven paste hem niet. Hij verveelde zich en had een hekel aan de mentaliteit die vrij denken in de kiem smoorde.
In zijn diensttijd leerde hij de Eindhovense autohandelaar Thieu Hezemans kennen. Die gaf de doorslag: Carel wilde coureur worden. Hezemans verkocht hem zijn eerste Porsche, waarmee hij voor de tweede keer de Tulpenrallye reed. Zijn vijftien jaar oudere neef Barthold de Beaufort kwam daarvoor terug uit zijn sportpensioen als navigator.
Jan overleed in 1950, op 73-jarige leeftijd. Hij heeft zijn zoon nooit zien racen op de circuits van Europa en Amerika. Moeder Gonda overleefde haar zoon.
Bronnen en verder lezen
- De oude versie van deze site: carelgodindebeaufort.nl/family.html (archive.org, 18 juni 2024)
- Wikipedia, artikelen De Beaufort (geslacht), Karel Antonie Godin de Beaufort en Carel Godin de Beaufort (geraadpleegd 18 november 2026)
- Wikimedia Commons, beschrijvingen bij de gebruikte portretten